I just can't control the time

ตั้งชื่อ blog เลียนแบบไอ้เอกอ้วนมั่ง 555 แต่เนื้อหาไปคนละเรื่องกะของมัน เพราะไม่ได้คิดจะมาเขียนเรื่องงาน

วันนี้ก็นั่งทอดน่องอยู่บ้านอ่านการ์ตูนไร้สาระไปเรื่อยๆเปื่อยๆ แล้วก็มาลองนั่งคิดดูว่า Expectation ในชีวิตของเราคืออะไรกันนะ

ไปสัมภาษณ์ที่ไหนๆก็ถามกันจั๊ง คำถามเนี้ย ไอ้จะตอบไปว่า expectation ในชีวิตเราคือการทำงานชิลๆ เงินเดือนพอกินพอใช้ เดี๋ยวมันก็หาว่าเราไม่ตั้งใจทำงานไม่รับเรา ไม่ยอมอัพตำแหน่งให้เรา (ทั้งที่จริงๆ งานก็ไม่ได้ชิลน่ะนะ ก็ให้เราทำปริมาณเท่าเดิมแหละ ไม่ว่าเราจะอยากชิลหรือไม่อยากชิล) รู้สึกว่าทำไมชีวิตมันยากจังน้อ

ผ่้่านชีวิตมาก็หลายปี ผ่านมาตั้งแต่ยุคจนแกลบไม่มีตังค์ไปหาหมอ จนถึงยุคที่มีกะัตังค์ใช้แบบไม่ต้องคิดมาก (เล่าเหมือนตัวเองแก่มาก จริงๆยังห่างจากเลข 3 อีกตั้งหลายปี) ไอ้ตอนไม่มีตังค์ก็อยากจะมี แต่พอมีแล้วถึงจุดนึงก็รู้สึกเฉยๆ มีมากกว่านี้ไปก็ใช้ไม่หมดอยู่ดี

ถามว่ามีความสุขกว่าตอนไม่มีตังค์มั้ย ก็ นิดหน่อย แต่พูดตรงๆก็ไม่ถึงกับ significant หรอก ตอนจนๆ ก็ไม่เห็นจะมีความทุกข์อะไรมากมาย ก็อยู่สบายมีความสุขดี

ถ้าอย่างนั้นแล้ว เราจะเครียดพยายามหาเงินเยอะแยะไปเพื่ออะไรหว่า เหมือนทำเพื่อ expectation ของคนอื่น แต่ไม่ได้ทำเพื่อ expectation ของตัวเองเท่าไหร่เลย มีแต่คน expect อย่างนั้น อย่างนี้ แต่จริงๆเราก็ไม่ได้อยากทำอะไรยากมากมายวุ่นวายขนาดนั้นหรอกนะ (แม้จะมี potential ที่จะทำได้ก็เถอะ)

ว่าแล้วก็ กลับมาทำตัวชิลๆ ทำงานแบบชิลๆ ใช้ชีวิตแบบชิลๆ ตามสไตล์เราดีกว่า เพิ่มความสุขให้ชีวิต กรั่กๆๆๆ

ลำบากนิดนึงก็ไอ้ตอนมีคนมาเรียกให้ทำงานนี่แหละ เห็นงานมากองตรงหน้าก็ตัดใจทิ้งไม่ค่อยได้แฮะ - -' ความรับผิดชอบสูงเกิน แต่ถ้าไม่มากองให้เราเห็นเราก็แอบเนียนพักผ่อนบ้างละกันนะ อิอิ

จบ blog วันนี้ ว่าแต่ เขียนมาทั้งหมด ยังไม่รู้สึกว่าคนอ่านจะได้อะไรจากบทความนี้เลยนะเนี่ย เขียนเรื่อยเปื่อยจริงๆ